ⓘ Egzekucje w Lasach Chojnowskich – zbiorowe egzekucje polskich więźniów politycznych przeprowadzane przez okupantów niemieckich w Lasach Chojnowskich koło Stefan ..

                                     

ⓘ Egzekucje w Lasach Chojnowskich

Egzekucje w Lasach Chojnowskich – zbiorowe egzekucje polskich więźniów politycznych przeprowadzane przez okupantów niemieckich w Lasach Chojnowskich koło Stefanowa. W styczniu i lutym 1943 roku funkcjonariusze SS i policji niemieckiej rozstrzelali tam 109 osób.

                                     

1. "Zima terroru”

W nazistowskich planach ujarzmienia narodu polskiego Warszawa zajmowała miejsce szczególne. W Generalnym Gubernatorstwie stolica Polski stała się miastem prowincjonalnym, niemniej pozostawała nadal centrum polskiego życia politycznego, intelektualnego i kulturalnego. Stanowiła także siedzibę władz Polskiego Państwa Podziemnego oraz miejsce funkcjonowania silnych i zorganizowanych struktur ruchu oporu. Rezydujący w Krakowie generalny gubernator Hans Frank zapisał w swoim dzienniku pod datą 14 grudnia 1943: "gdybyśmy nie mieli Warszawy w Generalnym Gubernatorstwie, to nie mielibyśmy 4/5 trudności, z którymi musimy walczyć. Warszawa jest i pozostanie ogniskiem zamętu, punktem, z którego rozprzestrzenia się niepokój w tym kraju”.

Podczas okupacji Niemcy stosowali terror wobec ludności Warszawy, wymierzony w pierwszym rzędzie w przedstawicieli polskich elit politycznych i intelektualnych, społeczność żydowską oraz osoby w jakikolwiek sposób powiązane z ruchem oporu. Warszawskie więzienia i areszty – Pawiak, areszt śledczy przy ul. Daniłowiczowskiej, więzienie mokotowskie, piwnice siedziby Sipo w Alei Szucha – były pełne aresztantów. Codziennością stały się uliczne łapanki, deportacje do obozów koncentracyjnych i zbiorowe mordy. Egzekucje więźniów politycznych z Warszawy Niemcy przeprowadzali zazwyczaj w tajemnicy, w okolicznych miejscach niedostępnych dla osób postronnych. Miejscami kaźni stały się m.in. ogrody sejmowe przy ul. Wiejskiej; Las Kabacki; Palmiry w Puszczy Kampinoskiej; Szwedzkie Góry na terenie Bemowa; Las Sękociński koło Magdalenki; a także Laski, Wydmy Łuże i Wólka Węglowa na obrzeżach Kampinosu.

Na przełomie 1942 i 1943 roku nastąpiło wyraźne zaostrzenie niemieckich represji wobec ludności Warszawy. Okres ten nazwano później "zimą terroru”. W październiku 1942 roku Niemcy rozpoczęli w mieście masowe aresztowania, których szczyt przypadł na połowę listopada. Zatrzymano wówczas przedstawicieli polskiej inteligencji i tzw. "warstwy przywódczej” – m.in. księcia Zdzisława Lubomirskiego senatora, członka Rady Regencyjnej Królestwa Polskiego, ks. Romana Archutowskiego rektora Wyższego Seminarium Duchownego w Warszawie, prof. Kazimierza Drewnowskiego rektora Politechniki Warszawskiej, dr Stanisława Sumińskiego przyrodnika i pedagoga, Zofię Praussową działaczkę PPS, posłankę na Sejm w latach 1922–30, Michała Gnoińskiego byłego wojewodę krakowskiego, Hieronima Wierzyńskiego wiceprezesa Związku Dziennikarzy RP oraz Józefa Marszałka generalnego sekretarza Państwowego Banku Rolnego. Masowe aresztowania objęły również środowiska robotnicze podejrzewane przez Niemców o sympatie prokomunistyczne oraz wysiedleńców z ziem zachodnich. Między październikiem a grudniem 1942 roku wywieziono do obozu koncentracyjnego Auschwitz ponad 600 więźniów Pawiaka 512 mężczyzn i 105 kobiet. Z kolei w dniach 15–17 stycznia 1943 w Warszawie miały miejsce wielkie łapanki uliczne, których przebieg osobiście nadzorował komendant SD i policji bezpieczeństwa w Warszawie KdS – SS-Standartenführer dr Ludwig Hahn. Zatrzymano wówczas co najmniej kilkanaście tysięcy osób, które następnie osadzono na Pawiaku, a także na terenie Cytadeli oraz w barakach nieopodal Dworca Wschodniego. 17 stycznia z Pawiaka odszedł transport do obozu koncentracyjnego na Majdanku, w którym znalazło się 1005 mężczyzn i 311 kobiet według Reginy Domańskiej ok. 1200 mężczyzn i 311 kobiet. Niebawem do tego samego obozu deportowano kilka tysięcy ofiar łapanek przetrzymywanych w pozostałych punktach zbornych na terenie miasta. Wszystkie opisane wyżej represje były efektem rozkazów Reichsführera-SS Heinricha Himmlera, który polecił miejscowym dowódcom SS i policji zaostrzyć terror w okupowanej Polsce.

W trakcie "zimy terroru” wzrosła również liczba egzekucji. Między innymi w dniu 15 października 1942 roku Niemcy rozstrzelali na Wydmach Łuże 39 więźniów Pawiaka, a następnego dnia przeprowadzili pierwszą publiczną egzekucję na terenie Warszawy w pięciu miejscach na peryferiach miasta powieszono wówczas 50 więźniów Pawiaka. Pod koniec października miała również miejsce masowa egzekucja w Lesie Kabackim. Z kolei w pierwszych miesiącach 1943 roku Niemcy przystąpili do rozstrzeliwania polskich więźniów politycznych na terenie Lasów Chojnowskich. Na miejsce kaźni wybrano okolice stacji Stefanów przy linii Grójeckiej Kolei Dojazdowej obecnie część wsi Żabieniec, położone w odległości kilkuset metrów od szosy Warszawa–Góra Kalwaria.

                                     

2. Pierwsze egzekucje w Stefanowie

Niewiele wiadomo na temat dwóch pierwszych egzekucji dokonanych przez Niemców w Lasach Chojnowskich. W trakcie ekshumacji przeprowadzonej w 1946 roku odnaleziono na miejscu kaźni dwie zbiorowe mogiły, w których spoczywały zwłoki 39 mężczyzn. Według informacji uzyskanych od miejscowej ludności były to ciała osób rozstrzelanych przez Niemców w dniach 6 stycznia i 2 lutego 1943 roku.

W grobie styczniowym odnaleziono 20 ciał. Udało się zidentyfikować tylko trzech zamordowanych – Ignacego Bakanacza, Jana Grudnia i Władysława Klucznika. Z kolei w mogile z 2 lutego odnaleziono 19 ciał. Nie udało się ustalić tożsamości żadnej z rozstrzelanych tego dnia osób. Przy jednym z ciał odnaleziono tylko kartkę z nazwiskiem Franciszek Nagel.

                                     

3. Egzekucja w dniu 12 lutego

Trzecia – najbardziej znana – egzekucja w Lasach Chojnowskich miała bezpośredni związek ze sprawą wykrycia nielegalnej drukarni w kamienicy przy ul. Długiej 44/46. W dniu 6 lutego 1943 roku niemiecka policja odkryła w oficynie tego domu skład broni oraz tajną drukarnię należące do Narodowych Sił Zbrojnych. Doszło do strzelaniny, w trakcie której zginęło kilku żołnierzy NSZ oraz kilku niemieckich policjantów. W trakcie gruntownej rewizji Niemcy aresztowali 80 osób kilku konspiratorów oraz mieszkańców kamienicy, które następnie przewieziono na Pawiak. Tam Niemcy znaleźli w samochodzie porzucony rewolwer i ulotkę. Grożąc rozstrzelaniem wszystkich zatrzymanych rozkazali przyznać się właścicielowi pistoletu, a gdy ten wystąpił, został natychmiast zastrzelony. Trzy dni później SS-Oberscharführer Franz Bürkl zastępca komendanta Pawiaka zamordował strzałem w tył głowy właścicielkę kamienicy, 70-letnią Stefanię Olszowską wdowę po pośle RP w Ankarze. Na Pawiaku zginęła również administratorka domu, nazwiskiem Vockrodt, którą zamordował Oberwachmeister Otto Zander.

29 kobiet aresztowanych w kamienicy przy ul. Długiej zostało deportowanych do obozu koncentracyjnego na Majdanku. Wszystkich aresztowanych tam mężczyzn stracono, mimo że nie mieli oni nic wspólnego ze sprawą drukarni. 12 lutego 1943 roku o godz. 7:30 z Pawiaka odszedł transport do Lasów Chojnowskich, w którym znalazło się 70 osób – w tym 56 mieszkańców kamienicy przy ul. Długiej 44/46. Więźniów, nagich bądź w bieliźnie, rozstrzeliwano grupami po 10 osób. Tego samego dnia na murach Warszawy rozlepiono obwieszczenie podpisane przez SS-Oberführera Ferdinanda von Sammern-Frankenegga Dowódcę SS i Policji na dystrykt warszawski, w którym informowano o rozstrzelaniu 70 Polaków, "którzy w ostatnim czasie za pomocą broni dopuszczali się czynów zbrodniczych wobec Niemców”. Ponadto nałożono na miasto kontrybucję w wysokości 10 mln. złotych oraz na okres tygodnia wydłużono godzinę policyjną, przesuwając jej rozpoczęcie na godz. 19:00.



                                     

3.1. Egzekucja w dniu 12 lutego Ofiary

Na podstawie informacji uzyskanych z konspiracyjnej komórki na Pawiaku wywiad AK szybko ustalił nazwiska osób straconych w dniu 12 lutego 1943. Obok mężczyzn z domu przy ul. Długiej w gronie ofiar znalazło się kilkunastu członków ruchu oporu oraz przedstawicieli polskiej inteligencji, których aresztowano jesienią 1942. Byli to między innymi:

  • Zygmunt Słomiński prezydent Warszawy w latach 1927–1934;
  • ppłk Otton Grosser urzędnik PKP;
  • Tadeusz Frenkiel-Niwieński artysta dramatyczny, reżyser;
  • Władysław Junosza-Szaniawski ;
  • Jan Dybowski ps. "Jawor” kierownik resortu komunikacji w Delegaturze Rządu na Kraj;
  • Kazimierz Cetnarowicz działacz harcerski, członek komendy Organizacji Małego Sabotażu "Wawer”.
  • ks. Jan Niedziałek profesor Wyższego Seminarium Duchownego w Siedlcach;
  • Alojzy Horak ;
  • Teofil Wrona prawnik, redaktor wydawanego w ramach akcji "N” pisma Ostwache;
                                     

4. Po wojnie

Niemcom nie udało się zachować w tajemnicy zbrodni dokonywanych w Lasach Chojnowskich. Ludność pobliskich wsi Żabieńca i Czarnowa oraz pracownicy polskiej służby leśnej szybko zorientowali się, że w okolicach stacji Stefanów przeprowadzane są zbiorowe egzekucje. Mimo dużego ryzyka kilku leśniczych i gajowych z nadleśnictwa Chojnów dokładnie oznaczyło lokalizację masowych grobów, co umożliwiło ich odnalezienie po wojnie.

W dniach 16–19 lipca 1946 roku pracownicy Polskiego Czerwonego Krzyża i Głównej Komisji Badania Zbrodni Niemieckich w Polsce prowadzili prace ekshumacyjne w pobliżu Stefanowa. W odległości kilkuset metrów od szosy Warszawa–Góra Kalwaria odnaleziono trzy masowe groby – dwa leżące obok siebie, a trzeci po drugiej stronie szosy. Z największej mogiły, kryjącej ofiary egzekucji z 12 lutego 1943 roku, wydobyto 66 ciał, spośród których 33 udało się zidentyfikować. Z pozostałych grobów ekshumowano 39 zwłok. Odnotowano przy tym, że drzewa stojące w pobliżu mogił nosiły ślady kul.

Odnalezione zwłoki zostały tymczasowo pochowane na cmentarzu w Jazgarzewie. Szczątki kilku zamordowanych m.in. Alojzego Horaka i Zygmunta Słomińskiego zostały później zabrane przez rodziny i pochowane na warszawskich cmentarzach. Ciała pozostałych 102 ofiar po pewnym czasie przeniesiono natomiast na cmentarz w Palmirach, gdzie obecnie spoczywają wraz ze szczątkami ponad 2000 ofiar niemieckiego terroru, odnalezionymi po wojnie w pozostałych miejscach kaźni nieopodal Warszawy.

                                     

5. Odpowiedzialność sprawców

Odpowiedzialność za działania prowadzone zimą przełomu 1942/43 roku przez niemiecki aparat bezpieczeństwa w Warszawie – a więc również za egzekucje w Lasach Chojnowskich – spada w pierwszym rzędzie na gubernatora dystryktu warszawskiego, Ludwiga Fischera, oraz ówczesnego Dowódcę SS i Policji w dystrykcie warszawskim – SS-Oberführera Ferdinanda von Sammern-Frankenegga. 3 marca 1947 roku Ludwig Fischer został skazany wyrokiem Najwyższego Trybunału Narodowego na karę śmierci. Wyrok wykonano. Ferdinand von Sammern-Frankenegg zginął w 1944 roku podczas potyczki z jugosłowiańskimi partyzantami.

W rzeczywistości rolę spiritus movens dla wszystkich działań terrorystycznych i eksterminacyjnych prowadzonych wobec polskiej i żydowskiej ludności Warszawy pełnił podległy im SS-Standartenführer Ludwig Hahn – komendant SD i policji bezpieczeństwa w Warszawie w latach 1941–1944. Po wojnie Hahn przez wiele lat mieszkał w Hamburgu pod swoim prawdziwym nazwiskiem. Przed sądem stanął dopiero w 1972 roku i po trwającym rok procesie skazany został na karę 12 lat pozbawienia wolności. W procesie rewizyjnym hamburski sąd przysięgłych podwyższył karę na dożywotnie pozbawienie wolności 1975. Hahn wyszedł jednak na wolność w 1983 roku i zmarł trzy lata później.



Użytkownicy również szukali:

Lasach, Chojnowskich, Egzekucje, Egzekucje w Lasach Chojnowskich, egzekucje w lasach chojnowskich,

Wielojęzycznym słowniku

Tłumaczenie

Na ratunek Warszawie Stowarzyszenie Pamięci Powstania.

W przeddzień 79 rocznicy wybuchu II Wojny Światowej zostały złożone kwiaty w miejscu gdzie 12 lutego 1943 roku w trzech egzekucjach. 74 LATA TEMU Wyścigi i Las Kabacki w Powstaniu Warszawskim. Egzekucje odbywały się także w innych miejscach Puszczy m.in. w ekshumowanych w Puszczy Kampinoskiej i w Lasach Chojnowskich. Следующая Войти Настройки Конфиденциальность Условия. Walki w obronie granic 1 9 września. Kampania wrześniowa w. Była to największa egzekucja w Palmirach, w której rozstrzelano wielu ekshumowanych w Puszczy Kampinoskiej i w Lasach Chojnowskich.





Dyrektor Muzeum oddał hołd ofiarom masowych egzekucji w.

Egzekucja więźniów odbyła się w Lesie Sękocińskim, na terenie majątku Laskach, na wydmach Łuże, w Lasach Kabackich, w Lasach Chojnowskich koło​. Palmiry: kampinoska polana śmierci Portal historyczny. Zarząd nad lasami na terenie gminy Chojnów mają dwa nadleśnictwa: Legnica i przyrodniczego we wszystkich jego elementach, przyjmowanie i egzekucja. Dziedzictwo kulturowe gminy sztabin Starostwo Powiatowe w. 1 zachowanie cennego, zwartego kompleksu Lasów Chojnowskich odznaczającego się mozaiką Zabytków oraz skuteczna egzekucja prawna dbania o.


Orlęta pęcickie44 Inne Aktualności Dzieje się Gmina.

Dyrektor Muzeum oddał hołd ofiarom masowych egzekucji w Palmirach ekshumowanych w Puszczy Kampinoskiej i w Lasach Chojnowskich. 80 lat temu Niemcy zamordowali w Palmirach 198 Wiadomości. Symbol śmierci. 7 grudnia 1939 r. w lasach Puszczy Kampinoskiej, niedaleko wsi Palmiry ok. Egzekucje w Palmirach – masowe, regularnie powtarzane, pod błahymi pretekstami lub Kampinoskiej oraz z Lasów Chojnowskich. Nagrobków. Muzeum Miejsce Pamięci Palmiry w nowej siedzibie Puszcza. Rejonu. Przejazd do lasów Chojnowskich szlakiem powstańców. 14.30 – 16.00 Największa egzekucja miała miejsce 4 czerwca 1942 r. LATOSZKI. UL. Nowe muzeum w palmirskim lesie Budownictwo Technologie. Na cmentarzu pochowano też ofiary egzekucji, jakie miały miejsce w innych częściach lasów kampi noskich i w lasach chojnowskich, aż do 1943 r. Na polanie.





Rezerwaty przyrody Powiat Piaseczyński.

AK z rejonu Lasu Kabackiego i Lasów Chojnowskich przez Wilanów na Sadybę. zimowy wieczór lub świetlisty poranek wiosenny, przy egzekucji dziesięciu,. Uroczystość religijno patriotyczna w Palmirach Powiat Warszawski. Egzekucje na więźniach odbywały się początkowo w ogrodach sejmowym i Laskach, na wydmach Łuże, w Lasach Kabackich, w Lasach Chojnowskich koło​.


77. rocznica zbrodni niemieckiej w Palmirach.

Wśród pochowanych są również ofiary egzekucji w Stefanowie i w Lasach Chojnowskich 109 osób. Nad cmentarzem górują trzy olbrzymie betonowe krzyże,. 80 lat temu Niemcy zamordowali w Palmirach 198 TVP Info. Egzekucje odbywały się także w innych miejscach Puszczy m.in. w ekshumowanych w Puszczy Kampinoskiej i w Lasach Chojnowskich. Kolejarze w Armii Krajowej Poziomo. Ekshumowanych w Puszczy Kampinoskiej i w Lasach Chojnowskich. Powstało kilka lat temu, by upamiętnić ofiary masowych egzekucji. Pamiętamy o ofiarach egzekucji w Palmirach Ministerstwo Obrony. Miejsce egzekucji 24 Czarnego Lasu i Czarniewa w dniu 22 czerwca1944 Białous, Kinga Buczyńska, Konrad Chojnowski, Wojciech Daniszewski, Anna Da ​. Obchody 80. rocznicy egzekucji Więźniów Pawiaka w Palmirach Wnp. MIELIŚMY DOŚĆ EGZEKUCJI W końcu padł rozkaz opuszczenia budynków Monopolu i odwrotu w kierunku Lasów Chojnowskich. 75 lat temu Niemcy dokonali największej egzekucji w WP Opinie. BACIECZKI. 40. Pomnik Miejsca Masowych Straceń Las Bacieczki Chojnowski – przewodniczący Rady. Miejskiej dokonali szeregu masowych egzekucji.





A Urząd Gminy Chojnów.

Idziemy do lasu chojnowskiego i w Skrybowie jest taki cmentarz Poszliśmy dalej na Skrybów na las chojnowski. Prowadzę To była egzekucja? Strzelał do​. Kalendarium Powstania Warszawskiego 1944 dzień po dniu. Powojenne prace ekshumacyjne w Lasach Chojnowskich lato 1946. Egzekucje w Lasach Chojnowskich – zbiorowe egzekucje polskich więźniów politycznych. Oficjalna strona Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Kancelaria. Zapraszamy na spacer po Lasach Chojnowskich – od Zalesia Chojnów ​w pobliżu znajduje się pomnik upamiętniający egzekucje,.


Wokół Palmir – Po ścieżkach Kampinoskiego Parku Narodowego.

Wcześniej oddziały koncentrują się w Lasach Chojnowskich a potem w tamtym czasie także miejscem masowych egzekucji na Polakach z. I. Nieruchomość rolna, niezabudowana położona w: obręb KOWR. Urodzony w roku 1875 zmarł dnia 12 II 1943 Lasy Chojnowskie k. egzekucji w Lasach Chojnowskich w pobliżu Stefanowa – dziennikarz, literat, felietonista. Załącznik do Zapytania ofertowego 31.01.2017 r. Kalendarz. Strony w kategorii Ofiary egzekucji w Lasach Chojnowskich. Poniżej wyświetlono 9 spośród wszystkich 9 stron tej kategorii. 75 lat temu Niemcy dokonali największej egzekucji w Newsweek. Wśród pochowanych są również ofiary egzekucji w Stefanowie i w Lasach Chojnowskich 109 osób. Nad cmentarzem górują trzy olbrzymie.





Free and no ads
no need to download or install

Pino - logical board game which is based on tactics and strategy. In general this is a remix of chess, checkers and corners. The game develops imagination, concentration, teaches how to solve tasks, plan their own actions and of course to think logically. It does not matter how much pieces you have, the main thing is how they are placement!

online intellectual game →